(ေဆာင္းပါးရွင္ ေမာင္ေမာင္ဝမ္း)
ေခါင္းစဥ္ကုိ ႐ုတ္တရက္ၾကည္႔လုိက္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေၾကာင္းလုိလုိ ဘာလုိလုိနဲ႔။ ဒါေပမယ့္ ႐ုိးတုိးရိတ္တိတ္ အဆင္႔ထက္ ေက်ာ္လြန္တဲ႔ တူညီမႈေတြရွိေနတဲ့ အာဖရိကတုိက္၊ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံက အမ်ဳိးသမီးသမၼတ အယ္လင္ဂြၽန္ဆင္ဆာလိ..ရဲ႕ တစိတ္ တေဒသပါ။ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံရဲ႕ သမုိင္းကလည္း စိတ္၀င္စားဘုိ႔ ေကာင္းလွတယ္ဗ်။ ရင္ခုန္စရာေတြ၊ အသည္းယားစရာေတြ၊ ေၾကာက္စရာေတြအျပည့္နဲ႔။ ယူတတ္မယ္ဆုိ သင္ခန္းစာေတြ တပုံႀကီး။
၁၉၈၀ အထိ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံဟာ တပါတီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးပုံစံနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တယ္။ ၁၉၈၀ မွာေတာ့ စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းယူၿပီး အျပင္း အထန္ႏွိပ္ကြပ္မႈေတြ၊ သတ္ျဖတ္မႈေတြ အေျမာက္အမ်ားကုိ က်ဴးလြန္ေတာ့တာပါပဲ။ စစ္အာဏာသိမ္းမႈကုိ ဦးေဆာင္သူက ဆင္ျမဴရယ္ ဒုိး ဆုိသူျဖစ္တယ္။သူဟာ အရင္အစုိးရလက္ထက္ သမၼတ ၀ီလွ်ံတြဳိင္းဘတ္ဆုိသူအပါ၀င္ အစုိးရအဖြဲ႔၀င္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံရဲ႕ၿမိဳ႕ေတာ္ မြန္႐ုိးဗီးယားဆုိတဲ႔ၿမိဳ႕ရဲ႕ ကမ္းေျခတခုမွာ သစ္လုံးတုိင္မွာ ကပ္တန္းစီၿပီး ေသနတ္နဲ႔ပစ္သတ္လုိက္တယ္။ ေနာက္မ်ားမွာ လည္း အစုလုိက္အျပဳံလုိက္ သတ္ျဖတ္မႈေတြ လာဘ္ေပး လာဘ္ယူမႈေတြ၊ အာဏာအလႊဲသုံးစားလုပ္မႈေတြတၿပဳံႀကီးကုိ ဆက္လက္က်ဴးလြန္ရင္း တုိင္းျပည္ဟာ လုံးပါးပါးလာခဲ႔ေတာ့တယ္။ စစ္အာဏာသိမ္းေခါင္းေဆာင္ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးဟာ အရင္အစုိးရလက္ထက္ သမၼတေဟာင္း နဲ႔ အစုိးရအဖြဲ႔၀င္ေဟာင္းေတြကုိ သတ္ျဖတ္ခဲ႔တုန္းကမ်ားဆုိရင္ အဲဒီညမွာ ေအာင္ေသေအာင္သား စားပြဲသဘင္ေတာင္ က်င္းပရင္း တရားေသာစစ္ပြဲကုိဆင္ႏြဲခဲ႔တဲ႔စစ္သူႀကီးတဦးပမာ ဂုဏ္ယူ၀ံ့ႂကြားမႈအျပည့္နဲ႔ေပါ႔။
ဒီလုိနဲ႔ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိး အစုိးရအဖြဲ႔ထဲက ခ်ားေတလာဆုိသူကုိ သူက ေဒၚလာတသန္း လာဘ္စားမႈနဲ႔ ေထာင္ခ်ပစ္လုိက္တယ္။ ခ်ားေတလာက ေထာင္ကလြတ္လာေတာ့ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံမွာ မေနေတာ့ပဲ ႏုိင္ဂ်ီးယားႏုိင္ငံထဲကုိ ထြက္ေျပးသြားခဲ႔တယ္။ လူသူလက္နက္ စုေဆာင္းျပီး ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးကုိ ေတာ္လွန္ေတာ့တာပဲ။ အဲဒီမွာတင္ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ အႀကီးအက်ယ္ စတင္ျဖစ္ပြားခဲ႔တယ္။ ျပည္သူလူထု တရပ္လုံးကလည္း ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးအစုိးရကုိ မေက်နပ္ေတာ့ဘူး။ ေတာ္လွန္သူ ခ်ားေတလာကုိလည္း သြားေလသူ လစ္ဗ်ား ေခါင္းေဆာင္ ကဒါဖီက ေသြးထုိးေျမႇာက္ေပးတယ္။ ခ်ားေတလာရဲ႕ လက္နက္ကုိင္တပ္ေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံကုိ သိမ္းပုိက္လာရင္း ခ်ားေတလာနဲ႔ လက္တြဲေဖာ္ မင္းသားဂြၽန္ဆင္ဆုိသူက တခါ ခ်ားေတလာနဲ႔ လမ္းခြဲလုိက္ျပန္ေရာ။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးက သေဘာထား မတူၾကေပမယ့္ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးကုိ ေတာ္လွန္တဲ႔ေနရာမွာေတာ့ တၿပိဳင္နက္ထဲ ေတာ္လွန္တုိက္ခုိက္ၾကတယ္။ လုိက္ေဘးရီး ယားႏုိင္ငံႀကီးတခုလုံးဟာ စစ္တလင္းျပင္ ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္ေလ။ တေန႔မွာေတာ့ မင္းသားဂြၽန္ဆင္ရဲ႕ သူပုန္တပ္ေတြက ၿမိဳ႕ေတာ္ မြန္႐ုိးဗီးယားကုိ ၀င္တုိက္ခုိက္ရာက စစ္အာဏာရွင္သမၼတ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးကုိ အရွင္လက္ရ ဖမ္းဆီးႏုိင္ခဲ႔တယ္။ ဒီတခါ ေအာင္ေသေအာင္သား အစားခံရသူက ဆင္ျမဴရယ္ဒုိး …။အခန္းက်ယ္က်ယ္တခုမွာ မင္းသားဂြၽန္ဆင္က စားပြဲခုံေနာက္က ထုိင္ခုံေပၚမွာထုိင္ရင္း ဘီယာေသာက္ အျမည္းစားမပ်က္ စကားေတြေႁခြလုိ႔ ယက္ခပ္ေပးသူနဲ႔၊ မ်က္ႏွာသုတ္ေပးသူနဲ႔ သမၼတေဟာင္း ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးခမ်ာ အ၀တ္စားမဲ့ ခႏၶာကုိယ္ကုိ လက္ျပန္ႀကိဳးတုတ္ရင္း ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ရာဇအိေႁႏၵမရွိ၊ အ႐ူးႀကီးတေယာက္လုိပဲ။
မင္းသားဂြၽန္ဆင္ကုိလည္း မင္းသား မင္းသားနဲ႔ေခၚရင္း ဆင္ေျခေပး ေနရတာလည္း အေမာသား။ ဒီလုိနဲ႔ အျပန္အလွန္ေျပာေနရင္းက မင္းသားဂြၽန္ဆင္ရဲ႕တပ္သားေတြက သမၼတေဟာင္း ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးကုိ ဆြဲလွဲၿပီး နားရြက္ တဘက္ကုိ အစိမ္းလုိက္ျဖတ္ သူ႔ဗုိက္ေပၚ တင္ထားလုိက္တယ္။ ခႏၶာကုိတခုလုံးကုိလည္း ဓါးနဲ႔ခပ္ပါးပါးလုိက္မႊမ္း ရဲေဘာ္ေတြက ေျခ ေထာက္ေတြနဲ႔ သူ႔ေခါင္းေပၚသူ႔ပုခုံးေပၚကုိတက္နင္းထားရင္း ဂုဏ္ယူလုိ႔။ အျပဳံးေတြကုိယ္စီနဲ႔ (တခါက ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးလည္း သူ႔အရင္ သမၼတေဟာင္းကုိ ဒီလုိသတ္ ဒီလုိေပ်ာ္ခဲ႔ဘူးပါတယ္) ေနာက္ေတာ့ သတ္ပစ္လုိက္တယ္။ဆင္ျမဴရယ္ဒုိး ရက္ရက္စက္စက္ အသတ္ခံလုိက္ရၿပီး လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံကုိ ခ်ားေတလာက ဆက္လက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ႔တယ္။ ခ်ားေတလာက တခါ မင္းသားဂြၽန္ဆင္နဲ႔ တပ္ဖြဲ႔ေတြကုိ ႏွိပ္ကြပ္လုိ႔ ျပည္တြင္းစစ္က မဆဲ။ မင္းသားဂြၽန္ဆင္လည္း မႏုိင္ေတာ့တဲ့အဆုံး သူလည္း ႏုိင္ဂ်ီးရီးယားႏုိင္ငံထဲကုိထြက္ေျပးခဲ႔ရတယ္ေလ။ အဲဒီေရာက္ေတာ့ သူေတာ္ေတာ္တရားက်သြားပုံရတယ္။
ခရစ္ယာန္ဘာသာကုိ ေလးေလး နက္နက္ခံယူယုံၾကည္ၿပီး ဘာသာေရးအဆုံးအမေတြနဲ႔ က်င့္ၾကံေနထုိင္ခဲ႔တယ္။ သူရက္စက္ခဲ႔တဲ့ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးမိသားစုနဲ႔ ႏုိင္ဂ်ီးရီးယားမွာ ဆုံလုိက္ရတဲ႔အခါမွေတာ့ သူေတာ္ေတာ္ ေၾကကြဲသြားတယ္လုိ႔ စာထဲမွာ ဖတ္လုိက္ရပါတယ္။အာဏာရွင္ကုိ လက္ႏွက္ကုိင္ ဆန္႔က်င္ေတာ္လွန္ရင္း အာဏာရယူခဲ႔တဲ့ ခ်ားေတလာလည္း သူ႔ထက္သူ လူစြမ္းေကာင္း ျဖစ္လာတယ္ေလ။ ပထမပုိင္းမေတာ့ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တတဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲေတြ ဘာေတြ က်င္းပေပးေသးတယ္ဗ်။
အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ အခုသမၼတျဖစ္ ေနတဲ့ ႏုိဘယ္လ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ အဲလင္လည္း ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ႔ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမႏုိင္ဘူး။ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တတဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ ဆုိတာကုိေတာ့ ႏုိင္ငံတကာက ေလ႔လာသူမ်ားက ၀န္ခံခဲ႔တယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ခ်ားေတလာရဲ႕အာဏာရွင္စ႐ုိက္ေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ဆုိး လာတယ္။ သူလည္း ေရွ႕က ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးလုိ လူေတြအမ်ားႀကီးသတ္၊ ေထာင္ခ်၊ ရက္ရက္စက္စက္ႏွိပ္ကြပ္ခဲ႔တာ (ဒီလုိလူကုိ လူထုက ဘာလုိ႔ ေထာက္ခံမဲေတြေပးၿပီး ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခဲ႔တာလည္းဆုိေတာ့ သူ႔ကုိသာအႏုိင္မေပးရင္ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ ေနာက္တေက်ာ႔ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ျပန္ျဖစ္လာမွာကုိ လူထုက သိေနတယ္ေလ)။
လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံမွာ အဲဒီကာလမ်ားစြာက လူငယ္ေတြရဲ႕ေခါင္းထဲမွာစြဲေနတာ လက္နက္ရွိရင္ အာဏာရွိတယ္။ တလက္ရွိရင္ တလက္အာဏာ၊ ႏွစ္လက္ရွိရင္ ႏွစ္လက္အာဏာ၊ အမ်ားႀကီးရွိရင္ အမ်ားႀကီးအာဏာတည္တယ္တဲ့။ အာဏာရွိသူက အာဏာမဲ့သူကုိ အရာရာအႏုိင္က်င္႔တယ္။ သူတုိ႔နဲ႔ အင္တာဗ်ဴးတဲ့ဗြီဒိယုိကုိၾကည့္လုိက္ရတဲ႔အခ်ိန္မွာ ကုိယ္႔ႏုိင္ငံအတြက္ ရတက္မေအးျဖစ္မိတာအမွန္ပဲ။ခ်ားေတလာလက္ထက္မွာ ကမၻာမွာနံမည္ႀကီးတာ တခုရွိတယ္။ အဲဒါ ဘာလည္းဆုိေတာ့ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံက ထြက္တဲ႔စိန္ကုိ ေသြးစြန္း ေနေသာစိန္မ်ားဆုိ သတ္မွတ္ၿပီး သပိတ္ေမွာက္ခံရတာပါပဲ။ ခ်ားေတလာရဲ႕ တပ္သားေတြဟာ စိန္ထြက္ရာအရပ္ေတြမွာ စိန္ရွာေဖြလုိ႔ရတဲ႔ ႏုိင္ငံသားေတြကုိ ပစၥည္းလည္းယူ လူလည္းအေပ်ာက္ရွင္း ဆုိတာမ်ိဳးေတြ၊ လူေတြကုိ မတရားခုိင္းေစၿပီး စိန္အရွာ ခုိင္းတဲ႔အတြက္ ေသေၾက ၾကတဲ့လူဦးေရဆုိတာ သိန္းနဲ႔ခ်ီရွိခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ခ်ားေတလာကုိဆန္႔က်င္တဲ့ လက္နက္ကုိင္သူပုန္ေတြက တုိက္ခုိက္ၾကျပန္ေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္မီးဟာ တဟုန္ညီးညီး ေတာက္ေလာင္ရျပန္ရွာတယ္။ သူကလည္း ပတ္၀န္းက်င္ႏုိင္ငံေတြနဲ႔ မတည္႔ဘူး။ အဲဒီႏုိင္ငံေတြကုိ ဆန္႔က်င္ တဲ့အင္အားစုေတြကုိ သူက အေထာက္အပံ႔ေပးတယ္။
သူကုိယ္တုိင္ကလည္း ကဒါဖီလုိ နာမည္ဆုိးနဲ႔ေက်ာ္ၾကားတဲ႔သူရဲ႕အေထာက္အပံ့ ေတြကုိ စဥ္ဆက္မျပတ္လက္ခံတယ္။ အဲဒီေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္ႏုိင္ငံေတြက သူ႔ကုိအျမင္ကပ္လုိ႔ ဆန္႔က်င္တဲ႔သူပုန္အင္အားစုေတြကုိ အေထာက္အပံ့ျပဳတယ္။ သူပုန္အင္အားစုေတြက အင္အားေကာင္းလာျပန္တယ္။ လုိက္ေဘးရီးယားရဲ႕ျပည္တြင္းစစ္မီးမွာ ထပ္တခါ ျပည္သူေတြ အမ်ားအျပား ေသေက်ပ်က္စီး၊ အငတ္ေဘးဆုိက္နဲ႔ ႏုိင္ငံတကာၿငိမ္းခ်မ္းေရးတပ္မ်ားအပါ၀င္ အကူညီေတြနဲ႔၀င္ရတဲ့အေျခေနကုိ ဆုိက္ေရာက္လာေတာ့မွ ခ်ားေတလာလည္း ႏုိင္ဂ်ီးယားႏုိင္ငံဆီကုိ ထြက္ေျပးသြားေတာ့တယ္။
ႏုိဘယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ အယ္လင္ဂြၽန္ဆင္ဆာလိ
သူ႔ကုိ တခ်ဳိ႕က အယ္လင္လုိ႔လည္းေခၚတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဆာလိလုိ႔ ေခၚၾကတယ္။ ပညာတတ္ တေယာက္ျဖစ္ၿပီး၊ အေမရိကန္ ဟားဗတ္ တကၠသိုလ္က စီးပြားေရးပညာရပ္နဲ႔ မဟာဘြဲ႔ရခဲ႔သူျဖစ္တယ္။ သူက သမၼတ ၀ီလွ်ံတြိဳင္းဘတ္ လက္ထက္မွာ ဘ႑ာေရး၀န္ႀကီး အျဖစ္တာ၀န္ ထမ္းရြက္ခဲ႔ဘူးသူ။ ၁၉၈၀ မွာ စစ္အာဏာသိမ္းေတာ့ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးက သူ႔ကုိဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်ပစ္လုိက္တယ္။ ေထာင္က လြတ္လာေတာ့လည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ေနထုိင္ခဲ႔ရတယ္။ ဖိအားေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံထဲမွာ ေနေနရစဥ္ ဘယ္လုိမွ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ကုိ ေနလုိ႔မရတဲ႔ အေၾကာင္းတရားေတြက ေပၚေပါက္လာခဲ႔တယ္။
ဒါေတြအားလုံးကုိ စစ္အာဏာသိမ္း ေခါင္းေဆာင္ ဆင္ျမဴ ရယ္ဒုိးက အကြက္က်က် ဖန္တီးခဲ႔တာေတြပါ။ သူ႔အသက္အႏၱရာယ္ကုိ စုိးရိမ္ရတဲ႔အေျခေနထိ ျဖစ္လာခဲ႔တယ္။
ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးရဲ႕တပ္သားေတြက သူမကုိ အဓမၼျပဳက်င္႔ဘုိ႔ထိ ႀကိဳးစားၿခင္းခံခဲ႔ရတယ္။ အားလုံးက သူမကုိ၀ုိင္းဖမ္းၿပီး အဓမၼက်င္႔လုဆဲဆဲအခ်ိန္မွာ သူမက ေျပာလုိက္ တယ္ …။“ငါ မင္းတုိ႔လက္ထဲမွာ ေရာက္ေနၿပီ။ ငါ႔မွာ ခုခံႏုိင္တဲ႔အင္အားလည္း မရွိဘူး။ ငါက မိန္းမသားပဲ။ ဒါေပမယ့္ တခုေတာ့ ေျပာပါရေစ။ ငါ႔ကုိ မင္းတုိ႔မိခင္တေယာက္လုိ႔ စဥ္းစားၾကည့္ေပးစမ္းပါ …” ဒါနဲ႔ သူလည္း မုဒိန္းက်င္႔ခံရဆဲဆဲ အခ်ိန္ေလးက လြတ္ေျမာက္သြားခဲ႔တယ္။ သူဆက္ၿပီး လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံထဲမွာ ဆက္လက္ ေနထုိင္လုိ႔ မရႏုိင္ေတာ့ဘူးဆုိတာ သေဘာေပါက္ခဲ႔တယ္။ ဒါ႔ေႀကာင့္ ျပည္ပကုိ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္လာၿပီး ျပည္ေျပးဘ၀ကုိ ေရာက္သြားတယ္။
ျပည္ပမွာ ေနထုိင္ေနစဥ္ ကာလေတြအတြင္းမွာ ကမာၻ႔ဘဏ္နဲ႔ ကုလသမဂၢမွာ အဆင့္ျမင့္ တာ၀န္ေတြကုိ ထမ္းေဆာင္ခဲ႔တယ္။ စစ္အာဏာရွင္ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးကုိ ေတာ္လွန္ေနတဲ့ ေနာက္ထပ္ အာဏာရွင္ျဖစ္လာမဲ့ ခ်ားေတလာကုိ သူမက အေထာက္အပံ႔ေတြ အကူညီေတြေပးခဲ့ ဘူးတယ္။ ခ်ားေတလာ အာဏာရလာၿပီး ၁၉၉၇ မွာေတာ့ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တတဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ က်င္းပေပးပါမယ္ဆုိလုိ႔ ျပန္လာၿပီး မဲ၀င္ေရာက္ အေရြးခ်ယ္ခံရာမွာ ဒုတိယေျမာက္ မဲအမ်ားဆုံး ရရွိသူျဖစ္ခဲ႔တယ္။ ဒါေပမဲ့ ခ်ားေတလာက သူမဟာ သူ႔ရဲ႕အာဏာကုိ ၿခိမ္းေျခာက္ ေနသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ခဲ႔အၿပီး၊ သူမကုိ ဖိအားေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေပးလာျပန္တယ္။ ထုံစံအတုိင္း အသက္အႏၱရာယ္ အထိပါ နီးစပ္လာတဲ႔အတြက္ တုိင္းျပည္က ထြက္ခြာခဲ႔ရျပန္တယ္။ အဲဒီကာလေတြမွာ အုိင္ဗုိရီကုိ႔စ္ႏုိင္ငံမွာေနထုိင္ခဲ႔ၿပီး လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံ အာဏာရွင္လက္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ဘုိ႔နဲ႔ ၿပန္လည္ ထူေထာင္ေရးေတြလုပ္ဘုိ႔ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြလုပ္ေဆာင္ခဲ႔တယ္။
သူ႔ကုိ ႏုိင္ငံတ၀ွမ္းမွာရွိတဲ့ အထူးသျဖင့္ အမ်ဳိးသမီးထုႀကီးက အလြန္မွ ခ်စ္ခင္ႀကတယ္။အာဏာရွင္ ခ်ားေတလာ တုိင္းျပည္မွ စြန္႔ခြာထြက္ေျပးၿပီး အမ်ဳိးသားအသြင္ ကူးေျပာင္းေရးအစုိးရကုိ ဖြဲ႔စည္းခဲ႔တယ္။ အဲဒီ အစုိးရအဖြဲ႔မွာ သူမကုိ အစုိးရျပန္လည္ ျပဳျပင္ေရးေကာ္မရွင္ရဲ႕ ဥကၠဌအျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္းခံရတယ္။ အာဏာအလြဲသုံးစား လုပ္မႈေတြ၊ တုိင္းျပည္ခ်စားမႈေတြ၊ အေထြေထြ ဆင္းရဲၾကပ္တည္းမႈေတြကုိ ေက်ာ္လြန္ဘုိ႔ ေန႔မအားညမအား လုပ္ေဆာင္ခဲ႔တယ္။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ေအာင္ျမင္စြာ လုပ္ေဆာင္ေနတဲ႔ အဲဒီ႔အဖြဲ႔ကေန ႏႈတ္ထြက္လုိက္တယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိေတာ့ သူမဟာ သမၼတအျဖစ္ အေရြးခ်ယ္ခံဘုိ႔ ဆုံးျဖတ္လုိက္ၿပီ။ေရြးေကာက္ပြဲ စည္းရုံးေရးကာလေတြမွာ သူမေျပာခဲ႔တဲ႔ စကားေတြဟာ စိတ္၀င္စားစရာ အလြန္ေကာင္းလွပါတယ္။ လုိက္ေဘးရီးယားရဲ႕ ၁၄ႏွစ္တာ ျပည္တြင္းစစ္ ကာလမ်ားမွာ အာဏာရွင္ကုိမႀကိဳက္လုိ႔ ေတာ္လွန္ရင္း အာဏာရွင္ ေပၚေပါက္ခဲ႔ရတယ္။ တုိင္းျပည္စစ္တလင္း ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္။ တုိင္းျပည္ဟာ အေထြေထြ အၾကပ္အတည္းေတြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ ေနရဆဲပဲျဖစ္တယ္။ လွ်ပ္စစ္မီးဆုိတာမရွိဘူး။
ေရသြင္းေရႏႈတ္ ေျမာင္းစနစ္ဆုိတာမရွိဘူး။ ေဆး႐ုံေတြ စာသင္ေက်ာင္းေတြ ဆုိတာလည္း ပ်က္စီးေနၿပီ။ အဲဒီေတာ့ က်မတုိ႔ အာဏာရွင္စံနစ္ဆုိးကုိ ေျမျမႇဳပ္ သၿဂိဳလ္ပစ္ရမယ္။ ဒီလုိလုပ္ဘုိ႔ဆုိတာ အၾကမ္းဖက္တဲ့ စံနစ္နဲ႔ သြားလုိ႔မရဘူး။ အၾကမ္းမဖက္တဲ့ စံနစ္နဲ႔ သြားမွရမယ္။ က်မ သင္ခန္းစာရ လုိက္တာက အၾကမ္းဖက္ ေတာ္လွန္တုိင္း အာဏာရွင္ၿပန္ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ သာဓကပဲ။ ဒါကုိ က်မလက္မခံေတာ့ဘူ။ အၾကမ္းမဖက္တဲ့ လမ္းစဥ္နဲ႔ ဒီမုိကေရစီကုိ ထူေထာင္မယ္။ တုိင္းျပည္ကုိ ထူေထာင္မယ္။ ႏုိင္ငံသားေတြဘ၀ လုံျခံဳေအာင္စီမံမယ္။ က်မကုိ ခ်စ္တဲ႔သူေတြသာ လွ်င္မကဘူး။ မုန္းတဲ႔သူေတြ အတြက္လည္း တုိးတက္ႏုိင္ေရးကုိ ဦးတည္မယ္။ အားလုံး … အားလုံး …လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံသူ၊ ႏုိင္ငံသားေတြ အားလုံးအတြက္ က်မႀကိဳးစားခ်င္တယ္။
အေရးႀကီးဆုံး တခ်က္က အာဃာတေတြ ဖယ္ေဖ်ာက္ပါ။ ဒါအလုပ္မျဖစ္ဘူး။ အျပန္အလွန္ သတ္ျဖတ္မႈေတြ အလုပ္မျဖစ္ဘူး။ တုိင္းျပည္ နစ္နာလွပါတယ္။ ဒီလုိေျပာလုိက္လုိ႔ က်မက မစာမနာ ေျပာတယ္လုိ႔ မယူဆပါနဲ႔။ က်မ ကုိယ္တုိင္လည္း ဘယ္ေလာက္ထိ နစ္နာခဲ႔တယ္ဆုိတာ အားလုံးသိပါတယ္”သမၼတေလာင္းအတြက္ မဲဆြယ္စည္းရုံးေရး ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္မွာ သူမကုိအားေပးၾကတဲ့ ပရိတ္သတ္ႀကီးဟာ ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါပဲ။ လူထုဟာ သူမကုိ အားကုိးတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ဒီၾကားထဲမွာ ခ်ားေတလာ လက္ထက္ အသတ္ခံခဲ႔ရတဲ့ မိသားစု၀င္ေတြဟာ ခ်ားေတလာ ကုိေထာက္ခံခဲ႔တဲ့ အင္အားစုေတြ တပ္သားေဟာင္းေတြကုိ လက္တုန္႔ျပန္လုိၾကတယ္။ အၾကမ္းဖက္လုိၾကတယ္။ ဒီကိစၥကုိ ကုိင္တြယ္ ေျဖရွင္းရာမွာ သူမရဲ႕ေျဖရွင္းပုံေလးဟာ အတုယူစရာပါ။ အဲဒီ႔မိသားစုေတြကုိ စုေ၀းေစခဲ႔ၿပီး ထပ္တူ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲတယ္။ ေကာင္းရာဘုံဘ၀ ေရာက္ဘုိ႔ ဆုေတာင္းတယ္။ ေနာက္တခါ ဒါမ်ိဳးအျဖစ္ဆုိးေတြနဲ႔ မၾကဳံေတြ႔ရဘုိ႔ ဆုေတာင္းတယ္။ က်န္ရွိေနတဲ့ မိသားစု၀င္ေတြကုိ ေမးခြန္း ေမးတယ္။“ေသဆုံးသြားတဲ႔သူေတြဟာ ေကာင္းရာဘုံဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရြင္ေနၾက ေလာက္ပါၿပီ။ က်န္ေနေသးတဲ႔သူေတြ ဘာဆက္လုပ္ၾကမလည္း လက္တုန္႔ျပန္ရင္းနဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္ကုိ ျပန္သြားရင္း အငတ္ခံႀကမလား။
တုိင္းျပည္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးကုိ လုပ္ၾကမလား။ ေရြးခ်ယ္ႀကရေအာင္။ လက္တုန္႔ျပန္ တုိက္ခုိက္ျခင္းေႀကာင္႔ ရရွိလာမယ့္ ခံစားရမယ့္အက်ိဳးဆက္က စိတ္အာသာေျပျခင္း တခုပါပဲ။ က်န္တာ ဘာမွအက်ဳိးအျမတ္ မရွိပါဘူး” က်န္ရွိေနႀကတဲ့ အားလုံးေသာ မိသားစု၀င္ေတြဟာ သူနဲ႔အတူ ထပ္တူခံစားခဲ႔ရတယ္။ သူမက ပရိတ္သတ္ကုိ ေမးခြန္းေမးခဲ႔တယ္။“က်မတုိ႔တေတြ ငုတ္တုတ္အငတ္ခံၾကမလား … ….(မခံပါဘူး)“က်မတုိ႔တေတြ မလုံျခဳံတဲ့ဘ၀ေတြနဲ႔ ေနခ်င္ႀကသလား … ….. (မေနခ်င္ပါဘူး)“အဲဒီေတာ့ တုိင္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကုိ ၀ုိင္း၀န္းႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ရေအာင္ပါ …”၂၀၀၆ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၁၆ ရက္ေန႔မွာေတာ့ အယ္လင္ဂြၽန္ဆင္ဆာလိဟာ အာဖရိကတုိက္မွာ ပထမဆုံး အမ်ိဳးသမီးသမၼတအျဖစ္ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံ လူထုက ေရြးခ်ယ္ခဲ႔ပါတယ္။
သူမရဲ႕ သမၼတသက္တမ္း ကာလအတြင္းမွာ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံကုိ လြတ္လပ္မႈ၊ တရားမွ်တမႈ၊ တန္းတူညီမွ်မႈ ဆုိတဲ့မူေတြ ကုိင္ဆြဲၿပီး အေထြေထြ ျပႆနာေတြကုိ ရင္ဆုိင္ေၿဖရွင္းခဲ႔ပါတယ္။ ၂၀၁၀ မွာေတာ့ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံရဲ႕ ႏုိင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံေငြဟာ ေဒၚလာ ၁၄ ဘီလွ်ံျဖစ္လာခဲ႔ပါတယ္။ GDP တုိးတက္မႈႏႈန္းဟာ ၅ ရာႏႈန္းမွ ၉.၅ ရာခုိင္ႏႈန္းၾကားကုိ ေရာက္ရွိလာခဲ႔တယ္။ ၂၀၁၀မွာTimes မဂၢဇင္းကေန သူမကုိ ကမာၻ႔အေကာင္းဆုံး အမ်ိဳးသမီးေခါင္းေဆာင္လုိ႔ သတ္မွတ္ေပးခဲ့တယ္။
သူမနဲ႔အင္တာဗ်ဴးမွာ မွတ္သားစရာေကာင္းတဲ့ စကားေလးကေတာ့ …..“က်မ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံ တုိးတက္ဘုိ႔အတြက္ ေပးလာတဲ႔အခြင္႔ေရးေတြကုိ မလြတ္တန္း အသုံးခ်ခဲ့တယ္။ ဒီအေတာအတြင္းေတြမွာ အႏၱရာယ္ေတြလည္း ရင္ဆုိင္တုိးခဲ႔ရတယ္။ မတတ္ႏုိင္ဘူး။ ဒီလမ္းေတြမွ မေရြးခ်ယ္ရင္ တျခားလမ္းကၾကမ္းတယ္ဆုိပါေတာ့။ က်မ ခ်ားေတလာနဲ႔ မဲယွဥ္ၿပိဳင္ေရြးဘုိ႔ ဆုံးျဖတ္တုန္းက က်မကုိ တားတဲ့သူေတြရွိခဲ႔တယ္။ အႏၱရာယ္မ်ားတယ္၊ မယုံၾကည္ရဘူး စသျဖင္႔ေပါ႔ေလ။ တကယ္လည္းျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ က်မ တခါ ျပည္ပကုိ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ ခဲ႔ရျပန္တယ္။ ဒါေပမဲ႔ စဥ္းစားႀကည့္မိတယ္။ ဒီလုိလမ္းကုိမွမေရြး ခ်ယ္ရင္ က်န္တဲ႔လမ္းေတြက တုိင္းျပည္အထိနာမယ္။ မေသခ်ာမႈ မ်ားတယ္။
ဒါ႔ေႀကာင့္ က်မသမၼတအျဖစ္ ၀င္ေရာက္အေရြးခ်ယ္ခံ ဘုိ႔မွာလည္း ျပတ္ျပတ္သားသား ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး အေရြးခံခဲ႔တယ္”သူမရဲ႕သမၼတ သက္တမ္းကာလအတြင္းမွာ သူမအေက်နပ္ဆုံး လုပ္ရပ္ကေတာ့ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကုိ အေကာင္းဆုံးလုပ္ ေဆာင္ေပးျခင္းျဖင္႔ ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္ဆုိးကုိ အဆုံးသတ္ ေစခဲ႔တာပဲလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ လုိက္ေဘးရီးယားႏိုင္ငံ အမ်ဳိးသမီးသမၼတ အယ္လင္ဂြၽန္ဆင္ဆာလိကုိ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ႏုိဘယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ျခင္း ခံရပါတယ္။ သူမဟာ ယခုဆုိရင္ သားသမီးေလးေယာက္မိခင္ ေျမး ၁၁ ေယာက္ရဲ႕အဖြားဘ၀နဲ႔ တုိင္းျပည္တာ၀န္မ်ားကုိထမ္းေဆာင္ရင္း ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္လွ်က္ရွိပါတယ္။ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံ ၿမိဳ႕ေတာ္မြန္႐ုိးဗီးယားၿမိဳ႕ကုိအခုခ်ိန္မွာသြားႀကည္႔မယ္ဆုိရင္ေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီး ေတြ တထိန္ထိန္၊ ကားေတြတ၀ီ၀ီ၊ တုိက္တာအေဆာက္ဦ အေကာင္းစားေတြနဲ႔ အလုပ္လက္မဲ့ ၈၆ ရာခုိင္ႏႈန္းရွိခဲ႔တဲ့တုိင္းျပည္ဟာ အခု ေတာ့ အလုပ္အကုိင္ ကုိယ္စီနဲ႔ …။အတိတ္က သမုိင္းေတြဟာ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံရဲ႕ စက္ရုံေတြ ေပၚကထြက္လာတဲ့ မီးခုိးလႈိင္းမ်ားနဲ႔ လြင့္ေမွ်ာရင္း ႏုိဘယ္လ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုရွင္ သမၼတ အယ္လင္ဂြၽန္ဆင္ဆာလိရဲ႕ စကားလုံးေတြက ပဲ႔တင္သံထပ္လ်က္။ အာဃာတတရားနဲ႔ လက္တုန္႔ျပန္ျခင္းဟာ စိတ္အာသာ ေျပေပ်ာက္ဘုိ႔ကလြဲလုိ႔ တုိင္းျပည္ တုိးတက္ေရးကုိ အက်ိဳးမျဖစ္ထြန္းဘူးတဲ့ ..။
အားလုံးကုိေလးစားစြာျဖင္႔
ေမာင္ေမာင္ဝမ္း
(စစ္အာဏာရွင္ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးကုိ ညႇင္းပန္းသတ္ျဖတ္ခဲ႔တဲ့ ဗြီဒီယုိေခြဟာ ကမၻာတလႊားမွာ အဲဒီအခ်ိန္ကာလက ေတာ္ေတာ္ေလး ကမာၻ႔လူထုႀကားမွာ ရုိက္ခတ္ခဲ႔ပါတယ္။ ၾကည့္ခ်င္ရင္ ဒီလင့္ခ္မွာ ၀င္ႀကည္႔ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ Signup လုပ္ၿပီးမွ ၀င္ႀကည္႔လုိ႔ရပါတယ္။ ယူ က်ဴ႕အေကာင့္ရွိရင္ေတာ့ ၀င္ၾကည္႔လုိ႔ရပါတယ္။ http://www.youtube.com/watch?NR=1&v=cS5Rccjtmi0)
http://www.demowaiyan.co.cc/2011/11/blog-post_3165.html
မွကူးယူတင္ျပသည ္
Posted by MAUNG NE WIN
